ஞாயிறு, 22 மார்ச், 2015

நினைவின்மை 2


புதருக்கு
நெருப்பு வைத்து
ஒதுங்கிக் கொண்டேன்

நெருப்பைத்  தன்
வேரில் கட்டிப் போட்டுச்
சிரித்தது புதர்.

வெட்டிச் சாய்ப்போமென
முயன்ற  போது
அரிவாள் கூரில்
முசுமுசுவென வளர்ந்தது

நடுவே அமர்ந்து
மண்ம்லூடி நான்
வெட்ட வெளியைச்
சுற்றிலும் விரித்துக்கொள்ள, என்
புற இமை தடவி
அனுதாபமாய்க் கவனித்தது
புதர்

பேசாமலிருந்து விட்டேன்
பெருந்தன்மையாய்

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

நீ எனும் தற்சுட்டு: அபி கவிதைகள் – இசை (தமிழினி)

நேர்காணல் ஒன்றில், “உங்கள் கவிதைகளை அணுகுவதற்கு எந்த விதமான தயாரிப்புகள் தேவை? “ என்று கேட்கப்படுகிறது அபியிடம். அதற்கு அவர், “வேண்டுமா...