வெள்ளி, 17 டிசம்பர், 2021

என்ற ஒன்று



 

சூன்யம் இருந்தவரை
எல்லாம் சரியாயிருந்தது

எதன் இல்லாமையையும்
சூன்யத்தில் அடக்கிச்
சமாதானப்பட முடிந்தது

ஏழுகடல் ஏழுதீவு ஏழுவானம் கதைகேட்கும்
குழந்தைகளுக்கு
இறுதியில் கிடைத்தேவிடும் சூன்யம்
என்ற
குறுகுறுப்பு இருந்தது

நாமும்
நீ நான் என்ற
அடையாளச் சிக்கலைப்
புறமொதுக்கிவிட்டு
நிம்மதியாயிருக்க முடிந்தது

கேள்விகள் வந்து
கொத்தித் தின்ன நின்றால்
நம்மைக் கொடுத்துவிட முடிந்தது
இல்லாமலாவது இருப்போமல்லவா
என்று

எதிர்மறைகளின்
இரைச்சலை
அமைதியாய்
ரசிக்க முடிந்தது

பூமியைத் தொடும் அடிவானத்திடம்
அலட்சியம் காட்ட முடிந்தது

தைரியமாக
விஷயங்களைப்
பகைத்துக் கொள்ள முடிந்தது
எப்படி இருப்பினும்
இவை போகமுடியாத இடம்
நாம் போக இருக்கிறது என்ற
நம்பிக்கையில்

சூன்யம் என்ற ஒன்று
இருந்தவரை
எல்லாம் சரியாயிருந்தது

தெளிவு

 



 

பிம்பங்களிலிருந்து
விடுபடவும்
என் மலயடிவார நகரின்
மாலைக்கற்று வந்து வருடவும்
சரியாயிருந்தது

என்றைக்குமில்லாமல் இன்று
பின்னணி ஓசைகள் இன்றி
முனகலின்றி
வந்து நின்றது இருள்

சாம்பல் நிறம் மாறுமுன்
விடைபெற்றுக் கொண்டது வானம்

சொல் அவிதலும்
இரவு அவிழ்தலும்
இசைவாகின

யாருடையதென்றிலாத
சோகம்
அரைக்கண் பார்வைபோல்
கிறங்கித் திரிந்தது

எதையும் தொட்டிராத
என் புதிய கைகள்
எங்கெங்கும் நீண்டு
எதையும் தொடாது
திளைத்தன

தனித்தலின் பரவசம்
அனுபவத்தின் கையிருப்பில்
அடங்காது
நழுவி
விரிவு கொண்டது

தெளிவு என்பது பொய்

என அறியாது 

தெளிவைத் தேடிப் பிடிவாதம் ஏறிப்
பாமரப் பயிற்சிகளால் களைத்து மகிழ்ந்த
பழைய நாட்களை நினைத்துக் கொண்டேன்

COMMUNICATION


 


 

பெருமூச்சின் கரிபடிந்து
பொழுது மங்கிற்று

அவன் கேட்டதும்
நான் சொன்னதும்
கனமற்றுப் போயின

வானம்
எப்போதும் போல்
இருளடித்துக் கிடந்தது
ஆனாலும்
மழைத்துளியுடன்
அரிதாரம் உதிர்த்தது

மனசுகள் உராய்ந்து
பொறிகிளம்பும்
எனினும்
பாறை இடுக்குகளில்
சிறகு தேய்ந்து
சிரமமின்றி அமர்ந்திருக்கக்
கற்றன
நினைவுகள்

அவரவர் கண்ணில்
ஆயிரம் காட்டி
அனாதையாய்
ஒடுங்கி மறையும்
அனுபவம்

வினாடியின் வாள்வீச்சில்
வெட்டுப்படும்
வாழ்க்கை

சாட்சியாய்ச்
சுற்றிலும்
நச்சு நச்சென்று பேசிப் புழங்குவர்
மனிதர்

உலாவி வருவன யாவும்
உண்மையல்ல என்று
மௌனம் சாதித்தோம்

எப்படியும்
கலங்கித் தெளிந்தபோது கண்டோம்
தெளிவும் ஒரு
கலங்கலேயாக

 

மாற்றல்

 


 


பின்னணி உண்டு

மாற்றிக் கொள்வோம்
உன்னுடையதை நான்
என்னுடையதை நீ

மாற்றிக் கொண்ட இடைப் பொழுது
பின்னணி இல்லாதது

இடைப் பொழுதுகளையும்
மாற்றிக் கொள்வோம்
உன்னுடையதை நான்
என்னுடையதை நீ

பின்னணிக்குத் தளங்கள் உண்டு
மாற்றிக் கொண்டபின்
மற்றிக் கொள்வோம்
தளங்களை

தளங்களில் நடமாட்டங்கள் உண்டு
மற்றிக் கொள்வோம்
நடமாட்டங்களை

நடமாட்டங்களில்
பின்னணி
சூழலாக
மாறியிருக்கக் கூடும்

சூழலில்
எனது உனது சாயைகள்
நிர்ணயம் நோக்கி
வீண் முயற்சிகளில்
அலைந்து திரியக் கூடும்
மாற்றிக் கொள்வோம்
சாயைகளை

எனது உனது இன்றி
எதாவதாகவோ
இருக்க நேரிடும்
மாற்றிக் கொள்வோம்
எதாவதுகளை
வேகம் வேகமாக

மாற்றல் நிரந்தரப் படுகிறதா
உடனே
மாற்றிக் கொள்வோம்
மாற்றல்களை

ஏற்பாடு

 


 நமக்குள்

ஒரு ஏற்பாடு

நான் நிகழ்கிறவன் இல்லை
என்பதால்
நிழலும் சுவடுமற்று
நின்றிருப்பேன்

நீ

அபரிமித இயக்கத்தில்
கடையப்பட்டு
வேகத்தின் பூரணம் நிச்சலனம்
எனக் கண்டு
அதேபோல் நின்றிருப்பாய்

பாவனைகளில்
மிகமூத்த
நான் என்ற பாவனையை
மெல்ல முகர்ந்து
விரல் நுனியால்
தொட்டுப் பார்த்துக் கொண்டு
நான்

நான் என்ற பாவனைக்குள்
செறிவாய் நுழைந்து திணிந்து
பார்த்தலும் பார்க்கப் படுதலும் இல்லாமல்
நீ

என்னைத் தனக்கென்று கொள்ள
என்னிடம் எதுவும் பிறக்காமல்
பார்த்துக் கொண்டு
நான்

உன்னை உறிஞ்சிக் கொண்டு
உன்னிடம் சரணடைந்த
வெளியை
வெறித்துக்கொண்டு
நீ

நமக்குள்
இது ஒரு
ஏற்பாடு

வித விதமாத் தொய்யுலகம்

  கவிஞர்   அபி   படிமக்கவிதைகளின்   பிதாமகர்   என   உணரப்படுகிறவர்.   கவிஞர்   எட்டாத   தூரத்தில்   நின்று,   வாசகனைப்   போல்,   ஞாபகமாய்,  ...