கவிஞர் அபியின் -கவிதை மாலை - தணிவு

காடு எரிந்த கரிக்குவியலில்

மேய்ந்து களைத்துத்

தணிந்தது வெயில்

என்னோடு சேர்ந்து

இதோ இதோ என்று

நீண்டு கொண்டே போன பாதைகள்

மடங்கிப்

பாலையினுள், முள்வெளி மூழ்கச்

சலனமற்று நுழைந்துகொண்டன

விவாதங்கள்

திரும்புவதற்கு அடையாளமிட்டுப் போன

வழிகளில்

அறைபட்டுத் திரும்பின

முடிவுகள்

அரைகுறைப் படிமங்களாக வந்து

உளறி மறைந்தன

பசியும் நிறைவும்

இரண்டும் ஒன்றாகி

என் தணிவு

வேறொரு விளிம்பைச்

சுட்டிக் காட்டாத

விளிம்பில்

தத்தளிப்பு மறைந்த

என் தணிவு

நிகழும் போதே

நின்றுவிட்ட என் கணம்

குளிரத் தொடங்கியது

என் தணிவைத் தொட்டு